„Szczególnie duży nacisk należy położyć na wychowanie dzieci przebywających w rodzinach zastępczych. Są one, bowiem, obciążone psychicznie z powodu utraty swoich biologicznych rodziców, bądź nieumiejętności pełnienia przez nich swojej roli społecznej. Często fakt ten powoduje, iż dzieci stają się skryte, zamknięte w sobie, bądź agresywne i niejednokrotnie wymagają pomocy specjalistycznej (psychologicznej, pedagogicznej, medycznej).” / w: Rodziny zastępcze na Żoliborzu w świetle występujących problemów i oczekiwanej pomocy specjalistycznej - Raport z badań, Warszawa, Lipiec-sierpień 2005/

USTAWA z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2 lipca 2008 r. Nr 115 poz. 728 - tekst jednolity) o pomocy społecznej mówi, że dziecku pozbawionemu całkowicie lub częściowo opieki rodzicielskiej zapewnia się opiekę i wychowanie w rodzinie zastępczej. Rodzina zastępcza może być ustanowiona również dla dziecka niedostosowanego społecznie.

Tymczasem ciągle wiele dzieci wychowuje się w instytucjonalnych domach dziecka. Za tym potocznym określeniem kryją się placówki opiekuńczo-wychowawcze typu socjalizacyjnego i wielofunkcyjnego. Na koniec 2007 roku funkcjonowało 263 placówek socjalizacyjnych i 154 wielofunkcyjnych. W sumie wychowuje się w nich 24 739 dzieci.